Iwona Bielecka

Fisz należy do nielicznych w polskim hip-hopie muzyków, którzy rzeczywiście mają coś do powiedzenia. Teksty jego piosenek zawsze są inteligentne, zarówno pełne poetyckich metafor jak i prostych odniesień do codzienności. Prócz tego ma rzadką umiejętność mieszania rozmaitych gatunków i tworzenia w ten sposób muzyki jednocześnie chwytliwej i niebanalnej, którą chyba najlepiej opisuje określenie „alternatywna”. Zarówno on, jak i jego brat ukrywający się pod pseudonimem Emade od lat należą do czołowych artystów polskiej sceny offowej i nie muszą już nic nikomu udowadniać. A jednak na koncercie w krakowskim klubie Studio wystąpili tak, jakby chcieli pokazać, że ich popularność nie wzięła się z przypadku.

W trakcie niezwykle energicznego koncertu nie zabrakło w zasadzie żadnego z największych przebojów Fisza i spółki, a przy wielu z nich (np. „Imitacje”, „Szef Kuchni”) zespołowi towarzyszył chóralny śpiew publiczności. Zresztą widownia zgotowała Tworzywu naprawdę gorące przyjęcie, od pierwszych chwil aż po bis ponad dwugodzinnego koncertu.

Nie można tu nie wspomnieć o towarzyszących braciom Waglewskim muzykach, grającym na gitarze Michale Sobolewskim, klawiszowcu Mariuszu Obijalskim i basiście Piotrze Gajewskim plus scratchującym DJu Epromie. Razem tworzyli momentami taką mieszankę dźwięku, że bez trudu można było zapomnieć, że znajdujemy się na koncercie hip-hopowym. Raz utworom bliżej było do najwyższej próby muzyki elektronicznej, chwilami zaś klasycznego rocka, to wszystko na dodatek przerywane jazzowymi improwizacjami. Jeżeli przekraczać i mieszać konwencje rozmaitych gatunków muzycznych to właśnie tak, jak Tworzywo - z finezją, fantazją i nie na siłę.

Bracia Waglewscy pokazali, że robią własną muzykę nie zważając na opinię tych, dla których w hip-hopie nie ma miejsca np. na solo gitary elektrycznej. Dzięki temu trafiają do znacznie szerszej widowni - ceniącej dobrą muzykę w ogóle, niezależnie od gatunku. I chwała im za to.