Tegoroczne lato nas nie rozpieszcza. Częste burze i ulewne deszcze dają nam się we znaki. Wydawałoby się, że w taką pogodę, wieczorem, nie pozostaje nic innego, jak tylko zostać w domu i zanurzyć się w lekturze dobrej książki lub zrobić cokolwiek, co nie wymagałoby bezpośredniego zetknięcia z pochmurną i „mokrą” z aokienną aurą… Jednak nie każdy jest tego zdania. Niektórych ludzi brzydka pogoda wcale nie zniechęca do wieczornych spacerów po warszawskiej Starówce i słuchania muzyki w plenerze. Można się było o tym przekonać wczoraj (25.08) podczas koncertu Michała Grotta, który odbył się na Krakowskim Przedmieściu.

Michał Grott to jeden z najbardziej rozchwytywanych basistów sesyjnych i koncertowych młodego pokolenia. Jest absolwentem Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej na Akademii Muzycznej w Katowicach. Został nominowany do Fryderyka 2010 jako najlepszy debiut fonograficzny za autorską płytę „Grottmusic". Współpracował z takimi artystami jak: Edyta Bartosiewicz, Robert Chojnacki, Natalia Kukulska, Kasia Kowalska, Robert Janowski, Kayah, Blue Cafe, Ingrid, Krzysztof Kiliański, czy też z Pinnawelą (znaną szerszej publiczności jako Paulina Przybysz – członkinią zespołu Sistars), która gościnnie wystąpiła z Grottem na wczorajszym koncercie zatytułowanym „Inspiracje”.

Zgromadzona na Skwerze Hoovera, filii Centrum Artystycznego Fabryka Trzciny, publiczność mogła usłyszeć utwory z nowej, drugiej solowej płyty basisty (m.in. Plac Zabaw), która ukarze się już wkrótce, piosenki Pinnaweli z płyty „Renesoul”, a także motyw muzyczny z filmu „Polskie Drogi” oraz utwór Mieczysława Fogga „Un peu demode”. Wszystko to w jazzowych aranżacjach Michała Grotta. Basiście na scenie towarzyszył zespół w składzie: Michał Szlempo – instrumenty klawiszowe oraz Bogumił „Boogie” Romanowski – perkusja.

Występ artystów przypadł słuchaczom do gustu. Pozwolił poczuć specyficzny klimat odprężenia i odpoczynku przy doskonałych jazzowych improwizacjach oraz wspaniałym głosie Pauliny Przybysz, która wzbogaciła wczorajszy koncert nie tylko słuchowo, ale również wizualnie. Owacjom na stojąco nie było końca.