Meksykański Disgorge, po wielu perturbacjach ze względu na odejście Antimo- wokalisty i basisty zespołu kontynuuje dalej swoją działalność, co na pewno ucieszy fanów tego zespołu. Obawiano się w jakim kierunku pójdzie muzyka zespołu , czy uda się zachować patologiczny klimat poprzedniczek.

 

Przede wszystkim poprawiło się brzmienie instumentów , wcześniej nie brzmiały one źle-ten charakterystyczny brud pasował do konwencji gore grindu. Chłopaki postanowili jednak pójść na większe uwypuklenie gitar i perkusji. Obowiązkami wokalnymi podzielili się Edgar i Gerardo- trzeba przyznać że bardzo dobrze wpasowali się w manierę Antimo. Czasami zostajemy uraczeni z ich strony nowinkami których nie było słuchać na poprzedniczkach. Dodatkowo mamy tutaj inkorporowane elementy death metalu ,  co urozmaica muzykę i daje chwilę oddechu przed szybszymi zblastowanymi partiami. Gitary tną ostro, miejscami mamy też przygniatające, wolne partie. Ciekawostką jest oszczędne użycie w utworze „Cadaveres” pod koniec klawiszy- efekt jest na tyle dobry że nie zdziwiłbym się gdyby chciano go użyć na kolejnych płytach. Willy na perkusji daje świetne popisy swoich umiejętności, dużo przejść , blasty , zmiany temp – rytmika na najwyższym poziomie.

 

Jaki jest więc nowy-stary Disgorge? Można bez kozery powiedzieć że jest w bardzo dobrej formie. Nowy album to urozmaicony, nienużący kawałek brutalnego grania  którym powinni zainteresować się fani tego typu muzyki. Starzy mogą się przekonać że zespół jeszcze nie powiedział ostatniego słowa na scenie metalowej, młodszych zaś może przekona do sięgnięcia po poprzednie albumy.