Jeśli wierzyć historii umieszczonej na okładce, Elvis Presley zażądał od Irka nagrania płyty z rytmem, czadem, energią i rock'n'rollem. Trzeba przyznać, że zespół wywiązał się z tego zadania znakomicie. Sekcja rytmiczna buja perfekcyjnie od pierwszego utworu (tu warto wspomnieć o nowym nabytku Shakin' Dudi, jazzowym perkusiście Arku Skoliku), melodie wpadają w ucho i pamięć, a teksty skrzą się ironicznym humorem.

Trzynaście kompozycji nie tylko porywa do tańca, ale też dowcipnie, z dystansem komentuje naszą rzeczywistość, w tym szeroko pojęty świat show businessu. Za teksty na płycie odpowiada gitarzysta Dariusz Dusza i trzeba przyznać, że spisał się znakomicie. Mamy tu opowieść o „Anonimowym abstynencie”, historię doktora spełniającego się w pracy na zmywaku, piosenkę o zawistnych sąsiadach i kilka słów o rozbestwionych celebrytach. Słuchając nie sposób się nie uśmiechać. Umieszczona na okładce informacja, że na albumie zabrakło programów do dostrajania wokalu i wyrównywania rytmicznego instrumentów „z braku środków”, daje pewien obraz tego, czego można się spodziewać po tekstach na płycie.

„A na sample zupełnie zabrakło”. Może właśnie dlatego na całej płycie Shakin' Dudi czuć energię podobną graniu na żywo, sprawiającą, że rozmaite kończyny mimowolnie zaczynają się ruszać w rytm muzyki. Jeżeli reanimować klasyczny rock'n'roll, to tylko w ten sposób. Polecam.