Rozwiązanie formacji Neolithic, okazało się początkiem istnienia nowej „supergrupy”, bo tak można śmiało powiedzieć o Black River. Na wokalu Maciej Taff (Rootwater), wiosła Piotr „Kay” Wtulich (Neolithic) i Artur „Art.” Kempa (Soulburners), na basie Tomasz „Orion” Wróblewski (Behemoth) oraz Dariusz „Daray” Brzozowski (Dimmu Borgir) za perkusją.

Po nagraniu dwóch albumów, debiutanckiego „Black River” i „Black’n’Roll”, przyszedł czas na podzielenie się z fanami tym, co na wyżej wymienione krążki nie trafiło. Jak sama nazwa wskazuje, krążek „Trash” jest wypełniony odpadami z sesji nagraniowych, które z różnych względów, nie zmieściły się na pełnych albumach. Dodatkowo mamy tutaj dorzucone trzy numery w wersji live, zarejestrowane podczas koncertu w warszawskim klubie Stodoła oraz akustyczną i orkiestralną wersję hitu  „Free Man”.

Krążek otwiera instrumentalny „Desert Rider”. Jest klimatycznie, momentami wręcz stonerowo, tak samo zresztą jak w „Unlucky In Hell”. Z „nowych” kawałków mamy szybkie, dynamiczne „Out Of Control”, doskonały na koncerty „Liar”, bardzo agresywny, dzięki podwójnej stopie „American Way”, pokręcony „Symmetry” ze świetnymi wokalami Taffa, którego choroba postawiła pod znakiem zapytania dalsze losy grupy.

Nie można traktować tego albumu jako pełnoprawne wydawnictwo. Sprawdza się za to doskonale jako uzupełnienie dyskografii warszawiaków. Nie ma tu nic, co by zaskoczyło słuchaczy znających ich poprzednie dokonania. Zespół nie ma się jednak czego wstydzić, bo na „Trash” jest wszystko to, o czym mówi Kay: „Tu nie ma miejsca na tandetę i plastik. Jest garaż, brud, syf i lampa.”