Album „Tree of Lie” grupy Terminal trudno nazwać debiutem. Chociaż jest to pierwsza płyta zespołu, tworzący ją muzycy od wielu lat działają na polskim rynku muzycznym. Udało im się jednak nagrać bezprecedensową płytę. Chociaż wydaje się to mało możliwe, muzyka zawarta na krążku „Tree of Lie” jest różna od tego, co do tej pory było nam dane usłyszeć. Swoją muzykę panowie z Terminal określają mianem progressive metalu. Na płycie słychać w niej wyraźne inspiracje Dream Theater czy Planet X (do nagrań zaproszono nawet perkusistę grupy, Virgila Donati).
Metal, jazz i progressive rock to jednak nie wszystkie składniki albumu „Tree of Lie”. Otwierające i zamykające płytę ścieżki, kolejno „The beginning” i „The end”, są ukłonem w stronę muzyki klasycznej. Jest to tym samym podkreślenie profesjonalizmu panów z grupy Terminal, albowiem żaden szanujący się muzyk nie może (lub nie powinien) zaczynać przygody z komponowaniem czy graniem bez solidnego klasycznego wykształcenia.
Niestety ów profesjonalizm i doświadczenie odbiły się również negatywnie na krążku „Tree of Lie”. Pomimo niezwykle ciekawych utworów (zarówno pod względem aranżacyjnym jak i tekstowym) zagranych niemalże bezbłędnie, płycie brakuje lekkości. Momentami ma się wrażenie jakby album nagrali nie młodzi, energiczni ludzie, a wiekowi, doświadczeni muzycy. Radość z grania uwięziona jest w klatce reguł i zasad. Pozostaje mieć nadzieję, że przy następnej płycie Terminal odważy się na odrobinę spontaniczności i swobody, a idealne techniczne utwory urozmaici młodzieńczym szaleństwem.
Podsumowując, album „Tree of Life” jest bardzo dobrą mieszanką metalu i jazzu ze sporą dawką progresywnego grania. Wszystko zaś podane jest na solidnym, klasycznym podkładzie. Mimo iż jest to pierwsza płyta zespołu, trudno określić ją mianem debiutu, ponieważ nie można doszukać się na niej błędów i potknięć typowych dla muzyków stawiających pierwsze kroki na rynku muzycznym, jak również ich nieskrępowanej radości grania.