Jedną z najbardziej pracowitych artystek minionego roku okazała się Gaba Kulka. W maju ukazał się jej nowy album „Hat, Rabbit”, w październiku wspólny krążek z Konradem Kuczem „Sleepwalk”, w tym samym miesiącu wyszedł także album „Out”, ponadto artystka pojawiła się gościnnie na płycie Reni Jusis, prowadzi własną audycje „Gabofon” na antenie Polskiego Radia Euro, odbyła wspólną trasę z Czesław Śpiewa i Dick4Dick i tak można by wymieniać...

Wyżej wspomniany album „Out” jest reedycją powstałego w 2006 roku krążka. Jest to już jego trzecia odsłona, która w końcu trafiła do szerszego obiegu. Nagrane przez artystkę samodzielnie, w domowych pieleszach kompozycje zostały profesjonalnie zmiksowane i zremasterowane przez Marcina Borsa. Na albumie znalazło się aż 21 piosenek, które balansując między jazzem, popem czy kabaretem, okraszone są niezwykle poetyckimi tekstami. Głównym instrumentem używanym przez artystkę jest pianino, stąd też pewnie częste porównania do twórczości Tori Amos, natomiast barwa głosu i tonacja przywodzi na myśl Kate Bush. Na albumie znalazły się zarówno utwory śpiewane po polsku, jak i po angielsku. I od razu należy zaznaczyć, że Gaba Kulka jest jedną z nielicznych wokalistek, której śpiew w obcym języku przychodzi z niezwykłą lekkością i naturalnością.

Zebrane na krążku utwory mimo skromnej palety instrumentalnej są niezwykle rozbudowane, zarówno muzycznie jak i lirycznie. Są to piosenki – opowieści, czego najlepszym przykładem jest baśniowy utwór o przewrotnym tekście „Królestwo i pół” (czemu przewrotnym? Bo tego „pół” jest... córki). Na uwagę zasługuje również cover kultowego zespołu The Clash - „London Calling”. Covery mają to do siebie, że rzadko udaje im się doścignąć oryginał, najczęściej ich wykonanie nie wnosi nic nowego, często są tylko mniej udolną kopią pierwowzoru. Gaba Kulka swoją interpretacją udowadnia, że od każdej reguły są wyjątki i nawet najbardziej ortodoksyjny punkowo utwór potrafi zagrać i zaśpiewać „po swojemu”.

Słuchając albumu „Out” ma się wrażenie, że artystka bawi się swoim głosem, eksperymentuje. Coś w rodzaju „a jak by to brzmiało tak?”. Wiele utworów zawiera powtórzone frazy (np. „Rolemodels”) zaśpiewane w innej tonacji, w nieco innym tempie, jakby artystka rozgrzewała swoje struny głosowe na lekcji wokalu. Wokaliza artystki jest po prostu imponująca. Dźwięki, które potrafi z siebie wydobyć wprawiłyby w zakłopotanie nie jedną tak zwaną piosenkarkę, nie tylko na polskim rynku muzycznym.

Mimo wszystkich zalet i pozytywów, nie ma co ukrywać muzyka zgromadzona na albumie „Out” jest niełatwa, wręcz trudna w odbiorze, ale tylko za pierwszym razem. Z każdym kolejnym przesłuchaniem na pozór chaotyczne dźwięki układają się w całkiem przyjemne melodie, specyficzny, „stugłosowy” wokal artystki przestaje już tak drażnić. Obdarzona wielkim talentem Gaba Kulka ma szczęście (lub nieszczęście) należeć do tych artystek, do których nie można mieć neutralnego podejścia, albo się lubi jej twórczość albo nie.