Wydawnictwo Linkin Park Underground (LPU) powstało specjalnie z myślą o fanach zespołu, ale tylko tych "oficjalnych". Pierwsze płyty z serii były bowiem dostępne tylko i wyłącznie dla zarejestrowanych miłośników zespołu. Zawierały głównie utwory wykonywane na żywo, czasem z gościnnym udziałem innych wokalistów (Jonathan Davis), rzadziej niepublikowane nigdzie dotąd piosenki lub ich wersje demo.
"Songs from the Underground" jest "oficjalnym zbiorem" (cokolwiek to oznacza) ulubionych nagrań fanklubu LP. Podobnie jak poprzednie krążki zawiera niezbyt bogatych rozmiarów listę utworów – na płycie znalazło się "aż" osiem piosenek. Album składa się w większości z utworów pochodzących z poprzednich płyt (coś w rodzaju "the best of") oraz z dwóch niewydanych wcześniej wersji live utworów "My December" oraz "Hunger Strike".
Liczba utworów na płycie jest dość skromna, ale za to prezentuje pokaźny wachlarz gatunków i stylistyk muzycznych. Zawiera zarówno typowe dla LP utwory, jak i mniej standardowe, delikatne ballady. Do tych drugich zdecydowanie można zaliczyć "My December" czy "Hunger Strike". Skonstruowany wg przepisu LP: "rapowanie + bardziej melodyjny wokal + ciężkie gitarowe granie" utwór "Part of Me" trwa aż 12 minut, z czego 6 minut stanowi wkurzający i irytujący dźwięk, trudny do identyfikacji. Dość ciekawą pozycję tracklisty stanowi wcześniej wspomniana piosenka, pochodząca z repertuaru Temple Of The Dog - "Hunger Strike". Chester Bennington wystąpił w niej gościnnie obok Chrisa Cornella, który wykonywał ten utwór oryginalnie z Eddie Vedderem (Pearl Jam). Nie ma co ukrywać - nie po raz pierwszy i ostatni oryginał okazał się lepszy. Głos wokalisty LP nawet w najmniejszym stopniu nie dorównuje Vedderowi. Najcięższym utworem na całej płycie (jeśli nie w całej twórczości zespołu) jest piosenka "QWERTY". Chociaż jak na LP rozpoczyna się dość nietypowo - niezłą sieką i niskim darciem gardła wokalisty - to potem pojawiają się typowe elementy z twórczości LP: "rapowanie + ...". Dzięki fuzji dźwięków zarówno żywych, strunowych instrumentów jak i tych, których nie powstydziłby się najlepszy DJ, Linkin Park tworzy unikalny i charakterystyczny klimat swoich kompozycji. "Sold My Soul To Yo Mama", utwór pochodzący z "Linkin Park Underground 4.0" zawiera obszerny fragment scratchowania i innych DJ'ejskich sztuczek. Ponadto elektroniczne eksperymenty znalazły swoje ujście w piosence "Announcement Service Public", której nie tylko tytuł należy czytać odwrotnie ("Public Service Announcement"), ale żeby zrozumieć jej tekst trzeba ją puścić od tyłu.
Najnowsza produkcja Linkin Park, chociaż jest swego rodzaju zbiorem muzycznych ciekawostek zespołu, jest dla mnie zwykłym żerowaniem na fanach. Tego typu piosenki zwykle rozpowszechniane są za pomocą bootlegów lub jako B-side oficjalnie wydanych singli. Ponadto ilość zebranych bez najmniejszego składu i ładu utworów powoduje, że album nie jest po prostu wart swojej ceny. Jest to typowa płyta do kolekcjonowania i niczego więcej.
