Nowa płyta zespołu Green Day o wdzięcznym tytule „21st Century Breakdown” jest kolejnym już krążkiem kultowej wręcz kapeli. Niestety, pomimo iż czasu młodzieńczego buntu panowie mają już zdecydowanie za sobą, ale jednak nadal próbują przeciwstawiać się przeciwko…czemuś. Nie można mieć im tego za złe, bo wiadomo, że płyta rozejdzie się prawdopodobnie wśród zbuntowanej młodzieży jak bułeczki, ale z drugiej strony można się zacząć zastanawiać, czy tworzenie nowych płyt pod „publiczkę” (a po sukcesie „American Idiot” mogło tak być) ma sens.

„21st Century Breakdown” jest albumem podzielonym na trzy akty, poprzedzone czymś w rodzaju hymnu, co może zrodzić u słuchacza co najmniej mieszane uczucia. Płyta jest pewnie przede wszystkim skierowana do nastolatków, którym łatwo będzie się pewnie utożsamić z bohaterami albumu. Muzycznie w zasadzie jest całkiem przyjemnie, chociaż starsi słuchacze Green Day mogą być lekko zawiedzeni tym, co obecnie oferuje zespół. Brzmienie jest gładkie i dopracowane, aczkolwiek po przesłuchaniu płyty można odnieść wrażenie, że tak naprawdę nic się tam nie działo (pomimo „dramatyzmu” kawałków). Jeśli chodzi o stronę tekstową, to jest ona właśnie bardziej na poziomie młodych „zbuntowanych”, i może należy liczyć na to, że teksty powstały z tym właśnie zamysłem, inaczej należałoby zacząć się zastanawiać, czy autor nie zatrzymał się w rozwoju w wieku –nastu lat.

Warto się jednak samemu przekonać o najnowszym albumie Green Day, ponieważ nie jest to zła płyta. Jest po prostu inna niż dokonania zespołu z początku lat dziewięćdziesiątych i udowadnia, że pomimo zmian kapela się dobrze trzyma. A może nawet lepiej niż kiedykolwiek sądząc po sukcesach, jakie ostatnio odnosi.