2002-2009 to dziwny przedział czasowy. Nie spotykamy się tutaj z żadnym jubileuszem, u Pana Libera nie dzieję się obecnie nic specjalnego, więc od początku można stawiać sobie pytanie co chodzi w tej składance? Dziwne jest tym bardziej to, że na tej płycie nawet nikt zbytnio nie zarobi – nie mamy tutaj jakichś specjalnych materiałów demo (Liber zaczął przecież muzykować już około ’99 roku), oprawa jest denna, a sam artysta nie ma jeszcze takiej charyzmy, żeby wydawać tego typu „the best of’y”. Zwłaszcza, że ma tyle samo zwolenników co przeciwników. Przypomnijmy, że już kilka lat temu fanom hip-hopu przestała odpowiadać forma artystyczna Marcina, bowiem zaczynający w Ascetoholix młody buntownik przeistoczył się w pseudo popową gwiazdkę próbującą udawać czarnoskórych kolegów zza oceanu. Wynikiem tego stanu rzeczy był całkowity bojkot duetu z Sylwią Grzeszczak, przez co ich single słuchały tylko nastolatki uwielbiające radiowe kawałki. Na pewno Liber do dziś ma całą rzesze zagorzałych fanów, ale czy oni czekali na taka płytę?

 

Idąc po zawartości można tylko wymienić fakt, że pomysłodawcy tej płyty poszli po najmniejszej linii oporu, wklejając wszystkie kolejne single z poszczególnych płyt Ascetoholix, Libera solo, duetu z Doniem i wspomnianą Grzeszczak. Mamy więc kolejno idąc m.in: „Na spidzie”, „Skarby”, „Afrodyzjak”, „Dzień dobry, Polsko!”, „Najszybszy w mieście”, „Co z nami będzie”, a nawet „Randez-vous” z Kombii (prawdziwi hip-hopowcy chyba tego nigdy nie zgryzą). Dodatkowo mamy płytę DVD z prawie że identycznym zestawieniem co tradycyjny krążek, nieco jednak udekorowanym przez „Towar” (featuring zespołu Pneuma), oraz single Ascetoholix, które nie znalazły się na CD.

 

Szczerze mówiąc to zastanawiam się czy nie warto by było pozostać tylko przy wersji DVD, dodając do materiału jakiś porządnie wykonany koncert Libera – takie rozwiązanie na pewno urosło by w wielu oczach. Niestety póki co, mamy słabą składankę, do której w dobie mp3jek i YouTube trzeba podchodzić z wielkim przymrużeniem oka.