Film „Zmierzch” powstał na podstawie pierwszej z serii bestsellerowych książek poświęconych romansowi nastoletniej Belli i tajemniczego wampira Edwarda. Słowa „romans” używam z pełną premedytacją, ponieważ cała historia pachnie tandetą w stylu Harlequina. Zarówno książka (czytałam) jak i film (oglądałam) odstrasza banalnością i naiwnością.
Na internetowej stronie autorki można znaleźć wiele informacji dotyczących jej książek, między innymi alternatywne zakończenia, wątki, które zostały mocno okrojone na potrzeby wydawnictwa itp. Do ciekawszych należy zaliczyć umieszczone przez Meyer tracklisty dla każdej z powieści. Jak autorka tłumaczy, muzyka towarzyszy jej podczas tworzenia na każdym kroku. Przy wymienionych kompozycjach pisarka umieściła również imiona bohaterów, aby zaznaczyć, z czyjej perspektywy najlepiej pasuje dany utwór.
Porównując obie listy związane ze „Zmierzchem” - autorki i oficjalnym soundtrackiem, można znaleźć kilka punktów stycznych. Jednym z nich jest utwór obecny na obu listach -„Tremble for My Beloved” Collective Soul. Czytając stronę autorki nie można nie zauważyć, że do najczęściej wymienianych zespołów należą między innymi Linkin Park (należy wspomnieć, że według autorki to jedna z tych grup, których nie będzie trzeba się wstydzić za dziesięć lat) i Muse. Piosenki obu kapel znalazły się również na soundtracku. I to właśnie piosenka Muse - „Supermassive Black Hole” jest najlepszym i najbardziej zapadającym w pamięć utworem z całego filmu. Pełna energii kompozycja stała się tłem dla rozgrywanego podczas szalejącej burzy, mającego na celu pokazanie niezwykłych zdolności wampirów,  meczu baseballowego. Na ścieżce dźwiękowej znalazł się także utwór skomponowany i zaśpiewany przez samego Pattinsona, odtwórcy roli Edwarda (to prawie jak Patrick Swayze i „She’s Like the Wind” w „Dirty Dancing”). Na szczególną uwagę zasługuje melodia o uroczym tytule „Bella’s Lullaby” autorstwa Cartera Burwella. Kryje się za nią „romantyczna” historia, ale śmiem wątpić, czy aby na pewno da się przy niej usnąć. Szkoda, ze utwór ten nie został bardziej rozbudowany (trwa trochę ponad dwie minuty).  Ponadto na składance można usłyszeć takich wykonawców jak Paramore czy Perrego Farella (wokalisty Jane’s Addiction), których piosenki powstały specjalnie na potrzeby filmu. Nieco dyskotekowy kawałek „Go All the Way” Farella wprawia w bardzo dobry nastrój i jest naprawdę godny polecenia.
Zebrane utwory z pewnością pokrywają się z upodobaniami muzycznymi autorki powieści i przypadną do gustu fanom serii. Czy oddają w pełni klimat filmu? W sumie ciężko powiedzieć, bo film ten raczej różni się od innych opowiadających o wampirach. Nie jest ani straszny, ani mroczny, to po prostu kolejny film dla młodzieży i taka jest też  towarzysząca mu muzyka. Chociaż składanki słucha się całkiem przyjemnie, to z wyjątkiem 2 czy 3 utworów nie jestem w stanie jej zawartości skojarzyć z konkretnymi scenami z filmu.