Nazwa ostatniej militarystycznej płyty power metalowej grupy Sabaton została wzięta z pisanego dzieła (pod tym samym tytułem), którego autorem jest historyczny chiński generał – Sun Zi. Zainteresowanie tą postacią a także innymi „wojownikami”, którzy odbili swoje piętno w historii, pozwoliło na nagranie ostrego, szybkiego albumu pełnego wewnętrznej mocy. „Sztuka wojny” to nietuzinkowy materiał, w którym znajdują się również akcenty polskie.
Płytę otwiera cytat z powyżej wymienionego dzieła Sun Zi. Forma przekazu lekko drażni, jedyny klimat oddają odgłosy wojny w tle, ale czekamy na muzykę. „Ghost Division” zaczyna się w pełnym wymiarze ciężaru, słyszymy od razu atakujące gitary, chóralne klawisze etc. - czyli idealny początek. Od pierwszych dźwięków słychać, że krążek jest świetnie wyprodukowany. Wokalista z parą w płucach wyrzuca z siebie coraz to kolejne treści (nie te żołądkowe), dzięki którym słuchacz może zauważyć wielkie oddanie w kwestii przekazu. Szczególnie podoba mi się ta twarda maniera litery „r”, która obija się w głowie przy dźwiękach gitar i perkusji. Bardzo chwytliwa melodia i tak praktycznie zostaje do końca płyty. Kolejny cytat i zaczyna się tytułowy numer. Zespól nie rezygnuje z klawiszy i wszelkich efektów i „The Art of War” wprowadza nas w coraz to bardziej podniosły klimat. Następnie wspomniany przeze mnie polski akcent – kawałek „40-1” – traktujący o obronie Wizny we wrześniu 1939 roku przez Wojsko Polskie dowodzone przez Władysława Ragnisa.
Przyznam że od samego początku porywające dźwięki mogą w nas obudzić prawdziwych patriotów. Utwór słucha się z ogromną przyjemności słuchając słów „polish army” i naprawdę wyjątkowego refrenu. Myślę że dla tego kawałka można kupić tą płytę i nawet jak się nie lubi power metalu to ten numer do was dotrze. Dalej słuchamy nieco wolniejszego „Unbrekable” z bardziej heavy metalowymi zagrywkami. W połowie płyty znajduje kolejny około  półtoraminutowy przerywnik, a dalej mamy kolejną plejadę światowych bitew zaczętą nietuzinkowym wejściem w „Cliffs of Gallipoli”. Szybkość w „Talvisota” zaspokoi bardzo wymagających power metalowców, jak również groźne i wzniosłe chóralne śpiewy kolejno w „Panzerkampf” i „The Price of a Mile”. Pędzący „Firestorm” zamyka krążek... no prawie bo jest jeszcze trochę niepotrzebne „obowiązkowe” dla tej płyty outro.
Płyta daje wiele energii i wzniosłości. Dobrze przemyślane dźwięki w klasycznych już formach. Po wysłuchaniu nie opuszcza nas aura przedstawionego konceptu, warto wysłuchać od początku do końca.
Obowiązkowa pozycja dla miłośników gatunku!