Czy pamiętacie pulchnego nastolatka, który śpiewał o pięknych dziewczynach? Po dwóch latach od debiutanckiej płyty odchudzony o kilka kilogramów, niespełna dwudziestoletni Sean Kingston wydał album „Tomorrow”.
Krążek zawiera czternaście piosenek czerpiących (mniej lub bardziej udolnie) z tego co najlepsze w dancehallu, reggae czy hip-hopie. Chociaż na tytułowy utwór wybrano nieco wolniejszą (niemalże balladową) piosenkę, to album jako całość jest pełen energii. „Fire Burning” o wyraźnie parkietowym charakterze po prostu porywa do tańca.
Na płycie nie zabrakło również gości. O ile udział Wyclefa Jeana nie dziwi tak bardzo, to zespołu Good Charlotte już tak. Piosenka „Shoulda Let U Go”, w której udział wziął pseudo-rockowy zespół, nie jest ani dancehallowa ani rockowa. Słuchając jej ma się wrażenie, że Kingston śpiewa „swoje” a Good Charlotte „swoje”. Ani jeden ani drugi wykonawca nie pokazał się z innej niż dotychczas znanej, muzycznej strony.
Najlepsi producenci i songwriterzy nie oznaczają, że młodziutki Sean Kingston próżnował. Samozwańczy książę dancehallu jest współautorem większości kompozycji i chociaż nie można mu odmówić talentu, to daleko mu do rodziny królewskiej. Młodemu wokaliście brakuje cech charakterystycznych, pozwalających wyróżnić jego styl (zwłaszcza wokal) spośród innych wykonawców tego typu muzyki.
„Tomorrow” jest całkiem dobrym tanecznym albumem, który doskonale sprawdzi się na niejednej imprezie. Bijąca z niego energia i słońce Jamajki pozwala wybaczyć zbyt mocno wybijające się syntezatory i momentami karykaturalnie wręcz brzmiący, elektronicznie przetworzony wokal.