Zespół w 2003 roku, po ukazaniu się debiutanckiego albumu o przewrotnym tytule "The Decline Of British Sea Power", okrzyknięty został nową wielką nadzieją brytyjskiego rocka. Nie trzeba było chwili zastanowienia i wątpliwości, by tak wytrawny tropiciel talentów, jak Geoff Travis - szef firmy Rough Trade - podpisał z BSP kontrakt. A potem już było tylko lepiej. O koncertach grupy założonej przez dwóch braci z Cumbrii, Yana Scotta i Neila Hamiltona Wilkinsonów - wspartej talentem gitarzysty Martina Noble'a, który przybył z zachodniego Yorkshire - pisano z entuzjazmem tak w skłonnej raczej do linczowania niż chwalenia gazecie, jak "NME", jak i, już po drugiej stronie Atlantyku, w "Rolling Stonie". Inny opiniotwórczy magazyn, "Time Out" uznał BSP za najlepszego wykonawcę koncertowego 2004 roku. Drugi album BSP "Open Season" (2005) tylko potwierdził wysoką klasę kwartetu - dziś rezydującego już w Brighton. W 2008 roku ukazała się trzecia płyta - nagrana w tak różnych miejscach, jak Republika Czeska, Kanada i XIX-wieczny fort Tregantle w Kornwalii i pytającą w tytule: "Czy lubicie muzykę rockową?". Bo dla BSP rock to raczej pewien sposób na życie, jedyna i niepowtarzalna forma ekspresji. Muzyka rockowa - jak twierdzi zespół - jest wszędzie i nigdzie. U Missy Elliott, JoseMourinho czy Wayne'a Coyne'a, ale nie u U2, Mussoliniego, czy w gruźlicy. A tak poważnie, na tej płycie - może jeszcze bardziej niż na "Open Season" - BSP stawiają na duże, przestrzenne i majestatyczne brzmienie, takie jakie może rozkołysać całe stadiony. A jednocześnie na intymność - bardzo osobisty kontakt ze słuchaczem, z którym warto porozmawiać poważnie o zagrożeniach czyhających na każdego we współczesnym świecie, ale też nie dać się zwariować wszystkim możliwym medialnym czarnowidzom. BSP - jak pokazuje album "Do You Like Rock Music?" - w sposób porywający wydestylowali wszystko to, co najlepsze było w muzyce rockowej późnych lat 60. i lat 80. Wyczuć tu można szacunek dla The Jam i Paula Wellera ("Lights Out For Darker Skies"), jak i do talentu Ray'a Daviesa z The Kinks, co słychać w lekko wodewilowym "Canvey Island". Jeśli więc BSP opowiadają nawet o hydraulikach z Polski i pięknych słowiańskich dziewczynach, czy o dzikach chadzających bezpańsko po Czechach ("Waving Flags") to na postawione przez nich pytanie, czy lubi się muzykę rockową nie wypada odpowiedzieć: "Nie".