Fisz, czyli Bartosz Waglewski przyszedł na świat 28 lat temu. Jest synem Wojciecha Waglewskiego, gitarzysty Voo Voo. Młodzi Waglewscy – Bartek i Piotrek miłość do muzyki mają chyba w genach, bo już jako nastolatkowie zakładają zespół hardcore'owy, jednak niedługo później porzucają cięższą muzę na rzecz hip hopu. Powstaje formacja RHX Skład, w skład której oprócz braci Waglewskich( Piotr kryje się za DJ M.A.D) wchodzi Inespe- kolega Piotrka. Debiutancka płyta rodzinnego projektu "Opowieści z podwórkowej ławki", wychodzi w 1999 roku i od razu przynosi hit „Znać dokładnie swe korzenie".

Natomiast wszystko tak naprawdę zaczyna się w 2000 roku, kiedy ukazuje się solowy album Fisza pt. „Polepione dźwięki”, którego producentem jest DJ M.A.D.

Krążek wyznacza nowe trendy w szeroko rozumianej muzyce hip hopowej- nie ma tutaj miejsca na przemoc, narkotyki, narzekanie na wszystko, polityczne podteksty. Mamy za to pozytywne teksty, napawające wiarą w takie wartości jak miłość, choć niepozbawione refleksji na temat powierzchowności dzisiejszych związków i już nieco neurotyczne, co pogłębi się na następnych krążkach.

Wzbudza to oczywiste kontrowersje- jedni cenią Fisza za nowatorstwo, drudzy krytykują za komercję lub odwrotnie- zbytni intelektualizm, niemniej nie sposób odmówić mu oryginalności. W tym samym roku Fisz razem z Grammatikiem nagrywa piosenkę "Pamiętam", która znajdzie się na drugiej płycie "Światła Miasta", współpracuje także z DJ 600V, O$ką, Inespe, T. Love i Voo Voo.

Druga płyta "Na Wylot", wydana w 2001 roku zbiera bardzo dobre recenzje, jest bardziej dojrzała i urozmaicona muzycznie i tekstowo, podobnie jak "F3"...trzeci album Fisza wychodzi już pod nazwą Fisz Emade jako Tworzywo Sztuczne. Soul, jazz, hiphop, triphop, pop, funk, muzyka etniczna, rytmy afrykańskie czy raga to tylko niektóre określenia krytyków na muzykę Bartka Waglewskiego.

Oprócz wspomnianego Tworzywa Sztucznego inne projekty tego obiecującego artysty to: Fisz Envee, Bassisters Orchestra i X-Boys. Najważniejsze wyróżnienia to nominacje do "Paszportu Polityki" oraz Nagród Akademii Fonograficznej, czyli Fryderyków.